Gin kiezen: zo leest u het etiket

1. Drie woorden op het etiket

Gin: neutrale alcohol met de smaak van jeneverbes; aroma’s mogen achteraf worden toegevoegd. Distilled gin: de kruiden worden mee gestookt, daarna mag er nog smaak bij. London dry gin: alle kruiden gaan mee in de ketel, achteraf komt er alleen water bij, geen kleur en nauwelijks suiker. “London” zegt dus iets over de methode, niet over de stad. Alle drie hebben minstens 37,5% alcohol.

2. Vijf smaakfamilies

Naast jeneverbes gebruiken stokers koriander, citrusschil, angelicawortel en tientallen andere kruiden. Welke kruiden de toon zetten, bepaalt de familie. Veel gins hebben twee kanten: wat u eerst ruikt, en wat in de smaak volgt. In onze filter staat zo’n gin dan bij beide families.

• Klassiek: jeneverbes en dennennaalden voorop, droog en helder. De maatstaf waarmee u de rest vergelijkt. Isle of Harris hoort hier, met een frisse citruskant en een zilte toets van zeewier. Klassieke gins
• Citrus: citroen, sinaasappel, grapefruit, yuzu of pomelo. De grootste familie, omdat bijna elke moderne gin op citrus leunt. Santa Ana Pomelo is puur citrus; Monkey 47 Distiller’s Cut, Antverpia 1501 en de Japanse Matsui Hakuto en Etsu combineren citrus met een kruidige afdronk. Citrusgins
• Floraal: vlierbloesem, roos, lavendel of iris. Zacht en geparfumeerd. Forest Dry Valentine combineert vlierbloesem met bosaardbei. Florale gins
• Fruitig: rood fruit, vijg of tropisch fruit, vaak ronder en iets zoeter van indruk. De Amuerte-edities spelen elk met een eigen vrucht: pineberry in de Red, blauwe vijg in de Blue. Fruitige gins
• Kruidig: peper, kardemom, kaneel of kruidnagel. Warm en vol. Bobby’s uit Schiedam (alleen in de winkel) haalt zijn kruiden uit Indonesië; de Vietnamese Baigur gebruikt zwarte kardemom naast boeddhahand. Kruidige gins

Aan de toonbank laten we meestal twee gins naast elkaar ruiken: een klassieke en een uit een andere familie. Dan weet u snel welke kant u op wilt.

3. Stijlen die u nog tegenkomt

Old Tom: de stijl van vóór London dry, licht gezoet en ronder. De gin van de oorspronkelijke Tom Collins. Plymouth: uit de Engelse havenstad, zachter en aardser dan een London dry. Navy strength: minstens 57%, een verwijzing naar de Britse marine. Krachtig, en daardoor sterk in een cocktail. Sloe gin: gin met sleedoornbessen en suiker. Strikt genomen een likeur, vanaf 25%, rood van kleur en zoetzuur. Op vat gerijpt: een paar maanden op eikenhout geeft een gouden kleur en tonen van vanille. Puur te proeven, als een lichte whisky. Modern (soms “new western”): jeneverbes treedt een stap terug en een ander kruid neemt de hoofdrol. Daar horen de meeste citrus-, florale en fruitige gins bij.

4. Sterkte telt

Een gin op 43% of meer houdt beter stand in een cocktail: de smaak verdwijnt niet als er ijs en een frisdrank bij komen. Gins op 40% of lager zijn zachter en makkelijker puur te drinken.

5. Zo schenkt u hem

Een groot glas, veel ijs: hoe kouder het glas, hoe minder het ijs smelt. Gin en frisdrank ongeveer één op drie. Kies de garnering op de familie: citroen of grapefruit bij citrus, een rood vruchtje bij fruitig, rozemarijn of jeneverbessen bij klassiek en kruidig. Puur proeven kan ook, op kamertemperatuur in een tulpglas.

6. Gin en jenever

Gin is ooit ontstaan uit jenever. Belgische en Nederlandse jenever gebruikt moutwijn en is daardoor ronder en graniger. Het is een eigen categorie met beschermde herkomst. Heeft u een gin te droog gevonden? Probeer dan eens een oude jenever.

Alle gin in huis Selectie: gin om te mengen